|
2007-09-19 Wed 07:02
 TiTle:Juliet don’t cry F.T.Island FicTion Author:HaneiBee “เด็กนายมาแล้ว ไอ้วอน” “จะให้พูดกี่ครั้งว่ะ ว่าเจ้าเด้กจุ้นนี้ไม่ใช่เด็กฉัน ขอหล่ะไอ้ฮง เลิกพูดซะทีเหอะ”หนุ่มหน้าเซ็งหันไปมองเพื่อนที่แซวเมื่อครู่ บ่งบอกถึงความไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่ “ก็เห็นตามนายต้อยๆ พี่วอนอย่างโน้นพี่วอนอย่างนี้ ถ้าบอกว่าเป็นลูกนายฉันยังจะเชื่อเลย” “ลูกบ้าลูกบออะไร ก็แค่เด็กข้างบ้านคนหนึ่ง รำคาญจะตายชัก” ประโยคสุดท้ายทำเอาคนฟังไม่กล้าต่อปากต่อคำอะไรอีก... เห็นทีโอ วอนบินที่ชักสีหน้าไม่พอใจอยู่แต่เริ่มเดิมทีจะไม่สบอารมณ์เข้าจริงๆ…. ก็แซวเล่นเรื่องนี้มาแต่ไหนแต่ไร... ไหงวันนี้ถึงหงุดหงิดเสียจริงจัง ฮงกิที่ออกปากแซวแต่แรกเดินลงจากเวทีภายในห้องซ้อมของชมรมเข้าไปหาเด็กหนุ่มหน้าตาจิ้มลิ้มในชุดม.ต้นตรงเก้าอี้ด้านล่าง… “วันนี้มาเร็วจังมินฮวัน.... คัดเลือกตัวเสร็จแล้วเหรอ?” “เสร็จแล้วฮะ... ผมได้เป็นตัวเด่นรองๆ จากพระเอกนางเอกเลยละ พี่ฮงกิ” เสียงเจื้อยแจ้วอวดพร้อมกับยิ้มจนแก้มขาวๆ นั้นแทบปริ ฮงกิเห็นแล้วก็อดเอ็นดูไม่ได้ พลางเหลือบมองวอนบินที่ยังยืนเกากีตาร์ต่อเพลงอยู่บนเวที... ที่ไม่ตามลงมาหวังว่าคงไม่ได้โกรธที่เค้าแซวเรื่องที่มินฮวันเป็นเด็กของเจ้าตัวหรอกนะ “พี่วอนบินโมโหอะไรหรือเปล่า ดูทำหน้าเข้าสิ?” เจ้าตัวเล็กบู้หน้าตาจดจ้องอยู่แต่คนหน้านิ่งบนเวที เมื่อไหร่กันนะสายตาแบบนั้นของชเว มินฮวันจะส่งมาถึงลี ฮงกิคนนี้บ้าง.... “เอ่อ แล้วตกลงใครได้เป็นโรมิโอกับจูเลียตละ มิน?” ดวงอาทิตย์ที่เปลี่ยนเป็นสีส้มอมแดงๆ ปกคลุมไปทั่วถนน สองเด็กหนุ่มในชุดม.ปลายกับอีกหนึ่งเด็กหนุ่มในชุดม.ต้นเดินเคียงกันมาเรื่อยๆ เป็นภาพชินตาของคนละแวกนั้นที่มักจะเห็นวอนบิน ฮงกิและมินฮวันเดินด้วยกันเสมอๆ เพื่อไปรร.และกลับบ้าน มินฮวันทำหัวคิ้วย่นนิด ๆกับก่อนจะตอบคำถามของฮงกิ… “ยังไม่ลงตัวเลยฮะ ตอนแรกพี่คยูฮยอนที่อยู่ม.6จะเล่นเป็นโรมิโอแต่พอดีว่าพี่เค้าเกิดอุบัติเหตุเสียก่อนต้องเข้าเฝือกขาด้วยเลยถอนตัวไปแล้ว ยิ่งตัวจูเลียตอีกพี่จงฮุนบอกยังไม่ปิ๊งใครเลยฮะ” หนุ่มน้อยเอ่ยถึงรุ่นพี่ม.6 แสนหล่อเหลาที่ต้องถอนตัวออกจากบทโรมิโอก็ทำหน้าเสียดาย... ป๊อบที่สุดในรร.แล้วด้วยรายนี้ “แล้วจงฮุนมันจะอาใคร รร.เราก็มีแต่ผู้ชายทั้งนั้น?” ฮงกิคิดไม่ตกว่ารองประธานชมรมการแสดงอย่างจงฮุนจะเอาใครเป็นจูเลียตยิ่งเป็นรร.ชายล้วนแบบนี้อีก “เห็นว่าจะยืมตัวจากชมการแสดงของรร.N มาน่ะฮะ ผมอยากเห็นหน้าจริงๆ ว่าจะน่ารักแค่ไหนเชียว” “รร.N ก็รร.ชายล้วนเหมือนกันนี่?” “ฮะ เห็นว่าป๊อบน่าดู รุ่นน้องพวกพี่ฮงกิกับพี่วอนบินปีหนึ่งเอง” น้ำเสียงฟึดฟัดตามประสาเด็กทำเอาฮงกิแทบหลุดขำ มินฮวันเป็นเด็กซื่อบริสุทธิ์... คิดยังไงก็แสดงออกมาแบบนั้น เจ้าตัวเล็กจะรู้มั้ยนะว่านี่แหละคือ เสน่ห์เฉพาะตัวของตัวเองที่ทำให้คนอื่นๆ ตกหลุมรักได้อย่างง่ายดายทีเดียว รวมถึงฮงกิคนนี้ด้วย..... “เลิกพูดเรื่องละครเวทีไร้สาระซะทีได้มั้ย เบื่อจะตายชัก!” เกือบลืมไปว่าปล่อยให้อีกคนที่เดินเคียงมาด้วยเงียบอยู่คนเดียว ฮงกิเห็นเจ้าตัวเล็กถึงกับหน้าเสียที่วอนบินเล่นพูดไม่รักษาน้ำใจกันสักนิด มินฮวันรักและหลงใหลในการแสดงถึงขั้นที่ว่าสมัครเข้าชมรมนี้มาตั้งแต่ม.1 ส่วนวอนบินและตัวเค้ารักการเล่นดนตรีและการร้องเพลงพอกันถึงเลือกเข้าชมรมดนตรี... “ทำไมพี่วอนชอบว่าเรื่องการแสดงเป็นเรื่องไร้สาระด้วย ตัวเองไม่ชอบก็ไม่ต้องมาว่าเรื่องที่คนอื่นเค้าชอบสิ!!” ฮงกิหน้าเหวอ เมื่อมินฮวันผลักอกอีกคนจนเซหงายหลังไปกองกับพื้นถนน ใครจะคิดกันว่าหนูน้อยมินฮวันที่ตามเกาะวอนบินเป็นลูกแมวติดแม่จะกล้าทำแบบนี้ คราวนี้คงโกรธจัดเข้าขั้นแต่ที่ทำให้ทั้งฮงกิและวอนบินตกใจจนหน้าชาวาบ ก็คงพวกอาการและคำพูดระเบิดอารมณ์ที่มินฮวันพรั่งพรูออกมาอีก “แล้วก็เลิกเรียกผมว่าเด็กจุ้นด้วย! ถ้ารำคาญผมมากขนาดนั้นทำไมไม่พูดออกมาตรงๆ เล่า?! เด็กข้างบ้านอย่างผมฟังภาษาคนรู้เรื่องหรอกน่ะ!!” วิ่งหนีไปแล้ว เห็นยกหลังมือป้ายน้ำตา ทั้งที่สะอื้นร้องไห้ก็ยังกัดฟันพูดจนจบ ฮงกิที่จะวิ่งตามไปถูกคนที่เพิ่งลุกขึ้นเรียกไว้... “ไม่ต้องตามไอ้ฮง ปล่อยไปก่อน” “มินฮวันร้องไห้ นายตาบอดหรือไงว่ะ แล้วที่เค้าพูดมาแสดงว่าเค้าได้ยินที่เราสองคนคุยกัน นายยังทำใจเย็นได้ไง??” “ฉันรู้จักมินฮวันดี เด็กนั่นเกาะหลังฉันมาเป็นสิบๆ ปี นายไม่ต้องกังวลไปหรอก ร้องไห้คืนเดียวพรุ่งนี้ก็ยิ้มออกแล้ว” “อั๊ก!!!” วอนบินร่วงไปกองที่พื้นอีกรอบโดยหมัดหนักๆ ของฮงกิ เช็ดหยดเลือดเหนียวๆ ที่มุมปาก มองหน้าเพื่อนอย่างไม่เข้าใจ “ต่อยฉันทำไมไอ้ฮง เป็นบ้าอะไรของนาย??” “นายกล้าพูดได้เต็มปากเหรอว่ารู้จักมินฮวันดี เห็นเด็กนั่นมาเป็นสิบๆ ปี ถ้านายรู้จักเค้าดีพอ แล้วรู้มั้ย ว่าทำไมเค้าถึงร้องไห้เมื่อกี้??!!” “ก็ฉันว่าเรื่องละครเวทีงี่เง่านั้นไง” “ไม่ใช่!! ” ฮงกิสวนขึ้นเสียงดัง โมโหคนตรงหน้าแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน คบกันมาตั้งแต่ม.ต้น กอดคอกันเรียน เที่ยว กินมาไม่รุ้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ แต่ครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรกที่โมโหจนต่อยไปแบบนี้ “เพราะเด็กนั่นร....” “นายสองคนมาทำบ้าอะไรกันตรงนี้เนี้ย?????” TBC. +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ *จิตสำนึกของนักอ่านที่ดี... อ่านแล้วกรุณาคอมเม้นถ้าไม่รบกวนจนเกินไปกรุณาคอมเม้นในทุกตอนที่อ่านด้วยค่ะ... ไม่งั้น คุณจะไม่มีฟิคให้อ่านกันอีก!!! *วิธีการเม้น กด コメント:... อันที่สามของแถวข้างล่างนะค่ะ แล้วเม้น ช่องแรกใส่ชื่อ แล้วก็เม้นเหมือนสตอรี่ไทยปรกติ แล้วกด Submit แล้วมันจะขึ้นเป็นอีกหน้าสีขาว ๆ ก็กดปุ่มนูน ๆ ข้างล่างสุดค่ะเป็นอันเรียบร้อย ขอบคุณทีให้ความร่วมมือค่ะ.............  |
|
มาเม้นค๊า
ฟิคเอฟทีหนุกค๊า มาต่อเรวนะคะ อยากรุครัยจาคู่ก่านู๋มิน สนุกดีค้า มาต่อเร็วๆเน้อ
ก็ลูกเจี๊ยบรักแกน่ะสิ
วอนนี่ เข้าใจบ้างนะ ฮี่ฮี่ มาเม้นท์ให้แล้วน๊า!!!
สงสารมินฮวานง่ะโดนวอนบินว่าเป็นเด็กจุ้น ต่อตอนสองไวๆน๊า!!! อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
พี่ผึ้ง รู้เปล่าว่าใจจริงเเล้วชอบวอนเเจ เเต่ตอนนี้เเอบไหวหวั่นกับวอนมิน เเจก็ลูกสาว มินก็ลูกรัก เลือกไม่ถูกกกกกกกกกกกกกกกกกก วอนเรื่องนี้ต้องเเอบหงุดหงิด เเอบหึงอะไรน้องหรือเปล่าถึงพาลจัง? ฮงกิ*มินก็น่ารัก อ๊ากๆๆๆๆ ฮงกิ ไปปลอบเลยไปปลอบเลย บอกไปเลยว่าถ้านายไม่เห็นค่าเด็กจุ้นนะ ก็จะเอาเเทนเลย โอววว น้องมินไปเป็นจูเลียตซะ พี่ผึ้ง เรื่องนี้จงฮุนเมะเหรอ? -*- เง๊อออออ ไม่เป็นไร ยังไงเรื่องนี้ น้องมินลูกเลิฟเด่นเเค่นี้ก็พอเเล้ว โฮกกกกก น่ารักอะไรเเบบนี้เนี่ยยย ยังไม่ได้อ่านฟิกนะค่ะ ต้องไปทำงานแล้วหละ
แต่ว่าเห็นรูปเล็กๆ ข้างๆ ดูแล้วน่ารักเนอะ หวานกันดีจัง มิน่าหละคนแต่งฟิกถึงจิ้นกระจายระเบิดเถิดเทิงขนาดนั้น วู้ววววว แซวคนแต่งแล้วมีความสุขวุ้ย เหอๆๆๆ เดี๋ยวอ่านแล้วจามาอีกรอบนะคับผม ^9^ กว่าจะได้อ่านและรู้ว่ายังมะจบก้อหลายวันผ่านไป.........
แอบลุ้นอยู่ในใจว่าเปิดมาแล้วจะเจอตอนต่อไปเลยป่าวน้า.. แป๋ว...อกหักซะงั้น มะเป็นไรคับ สงสัยจายุ่ง เราเองยังยุ่งอิรุงตุงนัง เฮ้ยยยปวดหัว เมื่อไหร่จาเรียนจบสักทีฟระ สองปีที่แสนหฤโหดกับคำว่า "มหา..."กำลังจะจบลงแล้วใช่มั้ยเนีย อ้าวแก มาบ่นไรแถวนี้ -_-! แหะๆๆ แบบว่าเก็บกดอะคับ ไปหละเดี๋ยวมาใหม่ตอนหน้าคับผม^0^ ตามมาจากบ้านคิทแคท อิอิ ^^
ชอบอ่า F.T. จริงๆ ชอบแจจิน มินฮวาน 555 แต่ไม่เป็นไร ยังไงก็สนุก แอบค้าง -"- อยาให้ต่อไวไวเน้อออ ^^ เอิ๊ต* 11
แอร๊กกกกกกกกกก
ขอกรีดก่อนน พี่คยู โฮกกกกกกกกกก ทั้งโอทั้งโจ >____________<~ ตอนแรกกะจะมาอ่านโอคนเดวไหง คนแต่งให้มีโจดวยค่ะ กรีดด รีกกคยูวววว บรู๊ววว ~> อ่านต่อ -..- อยากอ่านต่อโฮกกกกกกกกกกก
เอนดูทั้งน้องมิน ฮวาน เอนดุทั้งฮงกิ หึ้กๆๆๆ อิเฮีย ทำร้ายจิตใจน่ะย่ะน่ะ -*- ต่อคเอะๆๆๆๆๆๆๆๆ +.+ รีบๆมาอัพน่ะค่ะ
ติดตามค่ะ มาต่อด่วนเลยค่ะ ค้างอย่างแรง
วอนพูดจาร้ายกาจมาก ทำร้ายมินแบบนั้นได้ไง ฮงกิ ปกป้องมินด้วยนะจ๊ะ น้องบอบบาง ชอบๆๆๆๆๆ |
| 管理者だけに閲覧 | ||
ブログ内検索
RSSフィード
リンク
By FC2ブログ
